Mondorf is beschut tegen de wind door de omliggende heuvels en geniet daardoor van een zeer gunstig klimaat. De streek werd dan ook al vroeg bewoond. De eerste mensen die zich er vestigden waren de Kelten. De Romeinen waren er aanwezig vanaf 65 voor Christus. Uit die periode dateert de burcht ('Castel'), die werd gebouwd op de Keltische vestingen en de weg van Lyon naar Koblenz moest beschermen. De Franken liggen aan de oorsprong van de naam 'Mondorf'. Karel de Grote had namelijk een nicht met de naam 'Muomina' die aan de abdij van Echternach al haar bezittingen naliet. Daarbij hoorde ook een klein dorpje dat daarom de naam 'Muomendorph' kreeg. Aangezien Karel de Grote huwde met Hildegard van Thionville en hij daardoor vaak heen en weer moest reizen tussen Thionville en de hoofdstad Aken, liet hij in Mondorf een residentie (Pfalz) bouwen die als etappeplaats diende.
Mondorf, gelegen in de grensstreek tussen Duitsland en Frankrijk, is altijd het strijdtoneel geweest van wapengekletter, met alle negatieve gevolgen van dien. Het dorp is talloze keren geplunderd en platgebrand. De Sint-Michielskerk, gebouwd in 1065, werd vier keer vernield en heropgebouwd. De laatste heropbouw gebeurde in 1764-1766 door een priester met de vreemde naam 'Ungeschik' (onhandigheid). Hij kreeg daarvoor de steun van de abdij van Echternach. De meubels en de schilderijen van de kerk trekken vandaag talloze bezoekers.